Lieve Saar,
er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.
Alle wandelingen, het samen spelen, het knuffelen; het komt allemaal weer naar boven. Wat een fijne momenten waren dat, wat ben ik blij dat ik jou in mijn leven heb gehad.
Het gemis is er nog steeds, hoewel het verdriet nu een beetje begint te slijten. Maar het zal nooit weg gaan, je zal altijd in mijn hart zitten.
Iedere avond, als ik in bed lig, denk ik aan je en aan alles wat we samen hebben meegemaakt. En, ik kan het niet helpen, iedere avond komen de tranen weer. Van verdriet en gemis, want je had nog lang niet mogen gaan. Maar ook van geluk; dat we samen al die leuke momenten hebben gehad en dat je geen pijn meer lijdt.
Vandaag is de 1e kerst in 10 jaar die we zonder jou vieren. De 1e kerst dat je niet mee gaat naar de hei of het bos en de 1e kerst dat je niet meer mee gaat naar oma, je grote vriendin.
De 1e kerst zonder jou, het voelt zo raar.
Maar ik weet dat, waar je ook bent, je gelukkig bent en geen pijn meer hebt.
Lieve Saar, de komende dagen brand ik een kaarsje voor jou.




3 doggies















