Nadat Indy onze Beagle reu op 10 december na een vreselijk ongeluk is overleden hebben we het allemaal heel moeilijk gehad. Ook onze Beagle teef Bailey leed erg onder het verlies van haar beste vriend. Zij had nog nooit alleen geweest. Ze kwam recht van de nest bij Indy en ons terecht. We wisten niet goed wat doen. Toen Bailey voor het eerst alleen in de benche moest heeft ze haar neus helemaal opengehaald. We besloten dan ook om een ander Beagle te kopen. Op 20 december zijn we Oliver gaan halen en nu was het afwachten. Bailey wilde er niets van weten van dat klein ding dat aan haar oren hangt. Na een weekje mocht hij al naast haar gaan liggen maar zeker niet te dicht. Nog een weekje later mocht die op haar slapen maar zeker niet spelen, nee dat niet. De derde week ging ik met Oliver een klein wandeling maken zonder haar. Wat nu? Ze was hem aant zoeken toen we terug kwamen en hij werd op zijn plaats gezet. Hij mag niet weg zonder haar. Vorige week zag ik hoe ze zijn oogjes en oortjes aant kuisen was zo lief. Deze week was de allerbeste week, eindelijk de eerste keer samen spelen. Nog niet te lang, maar het komt allemaal wel goed.
Meer foto’s bij dit verhaal
