100 procent vertrouwen?

vertrouwen jullie je hond altijd 100%?of hou je ook altijd in je achterhoofd dat een hond,en zeker een herplaatser,toch onverwacht kan reageren?
of het nou tegen kinderen is,of tegen andere honden,je kunt nooit zeker weten dat jouw hond nooit zal bijten,toch?

Hhhmmm moeilijke vraag vind ik dit.

Ik vertrouw mijn honden wel, maar het is en blijft natuurlijk wel een hond, een dier.

Een hond kan altijd bijten, maar ik vertrouw mijn honden omdat ik ze ken. Ik weet wanneer iets teveel voor ze is en wanneer het risico zou kunnen ontstaan dat ze zouden kunnen bijten. Ik denk dat dit stukje meer bij mezelf, het baasje, ligt dan bij de hond eigenlijk.

Als baasje zijnde ben je er, naar mijn mening, zelf verantwoordelijk voor om je hond(en) goed te leren kennen en ze goed te kunnen lezen. De hond moet hierin op zijn baasje kunnen vertrouwen dat hij/zij niet in een situatie gezet wordt waarbij de hond zich niet op zijn gemak voelt.

Onze Tara bijvoorbeeld is ontzettend lief met onze dochter en andere kleine kinderen die ze kent, maar vreemde kinderen buiten vindt ze regelmatig eng, vooral in de avond. Ik weet dit, dus draag ik er zorg voor dat ik geen vreemde kinderen in haar buurt laat buiten. Mochten kinderen toch graag naar Tara toe willen dan begeleid ik dit en zorg ik dat het kind in kwestie haar veilig en rustig benaderd.

Dus tja ik vindt het een moeilijke vraag, want mijn vertrouwen in mijn honden gaat heel ver, maar het blijven wel altijd honden

maar ik lees wel uit je reactie dat jij je honden ook geen volle 100%vertrouwt.heel verstandig.ik vertrouw fortuna ook,maar houd vooral de omgang tussen de hond en mijn kinderen heel goed in de gaten.ik kan namelijk niet precies weten wat zij in het verleden misschien heeft meegemaakt,ook met kids.

Ik ben achter Charlie's herkomst gekomen en heb contact opgenomen met de fokker waar hij vandaan komt. Zo ben ik achter Charlie's vorige eigenaren gekomen en weet ik ongeveer waar hij in z'n leven geweest is.

Zijn eerste eigenaar bracht hem voordat hij een jaar oud was alweer terug vanwege een relatie die op de klippen liep.
Charlie is toen een tijdje bij de fokker gebleven en daarna meegegaan met zijn nieuwe baasjes, een stel dat hem maar liefst negen lange jaren heeft gehad. Zij hebben onder andere ook een baby gekregen, en Charlie ging supergoed met het kleine kind om.
Op een gegeven moment zijn zij verhuisd naar een huis (waar iets met de tuin was, maar dit werd me niet echt duidelijk) waar Charlie doodongelukkig werd en ze moesten beiden werken.
Ze wilden het beste voor Charlie en hebben lang gezocht naar een goed nieuw baasje voor hem. Die dachten ze uiteindelijk gevonden te hebben een paar maanden geleden.

Het ergste? Die man vertelde hen DRIE WEKEN GELEDEN nog dat het supergoed ging met Charlie en dat hij heel gelukkig was, terwijl hij Charlie al lang en breed in het asiel had gedumpt en hij al MEER DAN TWEE MAANDEN bij ons woont!

Dit kun je toch niet geloven?

Sorry, dat moest er even uit.
Hoe dan ook, met kinderen vertrouw ik Charlie wel (als ik erbij ben). Maar goed, hij is hier nooit alleen met kinderen want, tja, hier komen bijna nooit kleine kinderen en als ze er wel zijn (mijn broertje en zusjes) dan blijven er altijd volwassenen bij. Als er kinderen zijn die hem willen aaien en kroelen vind hij het helemaal best^^

dus ook jij vertrouwt je hond niet voor 100%,want je vertrouwt hem met de kids als je erbij bent,is ook heel verstandig

Ik vertrouw mijn hond voor 100 % evenals mijn vorige herplaatser. Natuurlijk heb je gelijk als je zegt "het blijft een hond". Maar ik heb geen kinderen, ben meer een hondenmens

Natuurlijk kijk ik uit als er kinderen hem willen aaien. Dat mogen ze gerust van mij. Ik vertrouw nooit kinderen voor 100 %, het is immers zo dat die soms raar uit de hoek kunnen komen (zonder het daarom kwaad te bedoelen) en dat de hond daar dan op reageert met soms alle gevolgen vandien. Toch zal het altijd de hond zijn die de schuld krijgt, dus ik houd alles altijd heel goed in de gaten ! En het is al meermaals gebeurd dat ik sommige kinderen gewoon weiger om mijn hond aan te raken. Heb dan geen goed gevoel bij de kinderen en dan laat ik het niet toe, mijn hond's welzijn komt bij mij op de eerste plaats en als ik zelf kinderen moest hebben zou ik ze opvoeden zoals mijn moeder dat met mij heeft gedaan, ik leerde van kleinsaf wat kon en niet kon. Maar dat is tegenwoordig bij sommige kinderen ook wel even anders, dus ik kijk uit Ooit was ik erbij toen een kind er niet beter op vond dat zijn vinger in Tibo's oog te steken, kan jullie zeggen dat Tibo niets deed......maar ik wel !! Dat kind zal het geen tweede keer meer doen, ook zijn oma was heel kwaad !

Ja wat versta je onder 100% vertrouwen? Denk dat iedereen dat ook anders ziet. Ik vertrouw ze voor 100%, in zoverre dat ik nooit bang ben dat ze mij of mijn huisgenoten iets zouden aandoen. Ik ga voor hun door het vuur en zij gaan voor mij door het vuur. Ik persoonlijk vindt niet dat de omgang met kinderen of met andere honden alleen maar met vertrouwen te maken heeft. Een groot deel is natuurlijk vertrouwen maar ook hoe een kind of andere hond met mijn honden omgaat is bepalend voor hun reactie. Ik hou altijd in mijn achterhoofd dat ze anders kunnen reageren als ik zou verwachten. Maar moet dat perse de 'schuld' van mijn hond(en) zijn? Kan net zo goed zijn dat de andere hond ze uitdaagd, bedreigd, aanvalt of in het verleden al iets is gebeurd tussen beide waardoor ze agressief reageren. Over algemeen weet ik heel goed hoe ze waar op reageren, maar houd altijd rekening met onverwachte reacties. Bobby is achterdochtig/onvriendelijk tegen vreemden in en rondom huis, een vreemde zou nooit zonder mij of mijn partner ons huis kunnen benaderen/betreden. Pas als ik hem laat blijken dat het goed is zal hij de vreemde accepteren, wel kijkt hij de 'kat uit de boom' op dat moment. Zo heeft Bo ook zijn 'beperkingen' hij is snel angstig in onbekende situaties/locaties en kan dan ook anders reageren als ik zou verwachten.

Ik weet zeker dat Lola ons nooit iets zou doen. We behandelen haar altijd met respect, ze kan ons vertrouwen en dat weet ze inmiddels.

Maar ik weet zeker dat als er buiten iets zou gebeuren waardoor ze in paniek raakt zeker iemand wat zou kunnen doen. Ik ben altijd heel alert op Lola s reakties buiten.

Ik denk dat je geen enkele hond voor 100% kunt vertrouwen. Het is en blijft een levend wezen die onverwacht kan reageren in onverwachte situaties.
Bij herplaatsers wordt dit vaak versterkt doordat je niet altijd alles weet van de achtergrond en weet wat de triggers zijn.

Wat volgens mij heel belangrijk is, is dat je vooral het vertrouwen in jezelf hebt dat jij dingen kunt voorzien voor zover mogelijk en kunt handelen zoals de situatie vraagt. Dus vooral alert blijven, weten wat je doet en echt een vertrouwende en steunende factor zijn. Dit is wat je ook weer op de hond overbrengt!

Ik heb mijn honden inmiddels aardig leren kennen en weet veel triggers. Dat vraagt van mij om alert te zijn en te blijven! Dat is mijn vertrouwen en mijn verantwoording.
Van Lily weet ik dat de kans dat ze zal bijten nihil is. Maar dat is ervaring van 10 jaar! Van Jip weet ik dat hij uit angst in staat is om te bijten. Dat vraagt meer en in meerdere situatie alertheid! Maar hoe meer hij kan vertrouwen op mijn alertheid en vertrouwen en mijn taak als begeleider, hoe meer hij kan ontspannen.

Mijn streven is vooral dat mijn honden 100% vertrouwen in mij hebben!

hoe gek ik ook op onze honden ben 100% vertrouwen zit er niet in. het zijn en blijven honden en je weet nooit precies wat ze triggert. daar tegenover staat dat wij geen angst hebben en we hun in hun waarde laten en met respect behandelen.

Timmy is nog niet lang genoeg bij ons om een eerlijk oordeel te vellen, maar het is zo'n vrolijk sociaal en vriendelijk manneke, dat ik wel vanaf het begin veel vertrouwen heb gehad, ook met bijv de kinderen van mijn vriendinnen (allemaal jonger dan 2), tis natuurlijk ook maar een klein manneke...

Maar het blijft een hond, en hij luistert nog niet voor 100%, dus 100% vertrouwen kan ook nog niet... Ik denk ook dat dat van twee kanten moeten komen, en dat heeft tijd nodig!

(denk overigens dat het met een pup, dus geen herplaatser of asielhond, precies hetzelfde zou zijn!)

hmm ik vertrouw Sky. Maar ik meld altijd bij volwassenen dat ze een verleden heeft. (ze is mishandeld geweest) en dat ze bang is en dus ook onverwachts wat kan doen.

Bij kinderen laat ik nooit de hond alleen.

Maar het blijven wel honden.

Ik vertrouw Spike wel voor 100%.
We hebben hem nu bijna een jaar en die band die we samen hebben opgebouwd is super goed.

Morgen is rocky 12 weken bij mij.
Wat mijzelf betreft vertrouw ik hem 100%.
Wat kleine kinderen betreft weet ik niet of ik hem kan vertrouwen want die heeft hij bij mij nog niet ontmoet en dus weet ik zijn reactie niet. Maar als dat zou gebeuren ben ik heel alert.
Tegen vreemde honden valt hij giga uit en daarom vertrouw ik hem niet met andere honden.

Voor een heel groot deel ben ik het eens met de reeds gegeven reacties bijv. van Chocomelk van Jessy & Storm en ***Blondie & Tara & Petra, Lily Jane & Jip

maaaaaarrrrrr....... Daar wil ik echt nog iets aan toevoegen, zie dit helaas nog nergens terug. Honden "denken" niet. Ze zitten heus niet in een hoekje te overdenken wat ze vroeger allemaal hebben meegemaakt. Honden leven in het nu en reageren. Het is dus niet zo dat omdat een hond iets heeft meegemaakt in het verleden ze op een bepaalde manier reageren. Al heb ik een zwaar mishandelde hond, wanneer deze hond is gerehabiliteerd zal hij anders met situaties omgaan dan dat hij ooit deed. Het zijn vaak de eigenaren die bang of nerveus zijn omdat bijvoorbeeld hun hond ooit iemand heeft gebeten, de hond voelt dan de angst c.q. spanning en reageerd daarop en echt niet omdat hij dat ooit eerder heeft gedaan. In dat opzicht alle lof voor onze trouwe viervoeter, kunnen wij nog veel van leren leven in het nu.

Groetjes!

Ik vertrouw Taiko voor 100% En hij voelt dit ook, denk ik.

Ik vertrouw Taiko voor 100% En hij voelt dit ook, denk ik.

ik vertrouw mijn hond voor 98 %.. Dit is niet omdat hij een herplaatser is, maar hij is een hond. Het blijft een dier en ja die kunnen vanuit instinct reageren en daar kan je als mens niet altijd blij mee zijn!

Ik vertrouw ze 100%. Bij Romi is het natuurlijk wel een raadsel hoe ze op andere honden gaat reageren want het contact verloopt soms stroef. Maar ik kan alles met haar doen, ze toont ook zoveel dankbaarheid. Een volle 100% !!!

tja... ik ken olly en weet hoe hij kan reageren op bepaalde dingen. meer terughoudend enzo. dat is hij vooral.

hij zal nooit echt bijten.

stoeien of voorzichtig laten merken als hij iets niet leuk vind, dan gebruikt hij zijn bek.

bij het eten enzo laten we hem natuurlijk gewoon met rust.

maar ik ken olly`s reacties inmiddels wel
ik weet wanneer olly achter iets aangaat. ik weet hoe ik dat kan voorkomen.