Vanuit mijn ouders altijd met laatste kans honden te maken gehad en deze traditie voortgezet toen ik op eigen beentjes ging staan.
Na een aantal jaar geleden zonder hond te komen te zitten kwam onze eerste herplaatser die geen laatste kans dier was maar wel ook weer anders nml een wolfhond.
Sindsdien willen we nooit anders meer.
Gezien ik behoorlijk wat leed gezien heb(niet alleen onder de honden) ben ik soms misschien iets te fel tegen mensen kwa in mijn ogen onnodig leed of toetakelingen die toegebracht zijn door mensen.
Misschien dat het dan ook handig is om hier alvast voor mijn absurde felheid daarin te excuseren haha
