HondenPage baasje annick

Nicole schreef om 19 april om 21:44
Ah wat verdrietig dat Snoepy er ook niet meer is. Die oudjes zijn zo speciaal vind ik altijd. Mijn lieve Spike was helemaal versleten. Hij had een zware vorm van Spondilose en zijn doramwand was verdikt (0.5cm ipv een dun vliesje)en hij zou binnen enkele weken verlamd raken. Hij had heel erg buikpijn en er zat een tumor in zijn buik die kon knappen. Hij was dement aan het worden en hij zat aan de pijnstillers en kreeg daarvan een dubbele dosis (voor een hond van 60kilo en hij was 14 kilo) Het was geen leven meer voor hem en hij bleef pijn houden. Toe hebben we besloten hem thuis in te laten slapen en hebben een week lang afscheid genomen. Alles heel rustig en bewust. Dat voelde als een echt voorrecht en ik wilde hem niet onnodig laten lijden. Vandaar deze keuze om nie te wachten tot de tumor zou knappen en dat het dan met spoed moet gebeuren en niet meer thuis gregeld kon worden. Nu kon ik alles zelf doen en heb Spike in zijn mandje laten liggen en ik ben er bij gaan zitten en in mijn armen is hij gaan slapen... Ik mis hem vreselijk elke dag nog. Zelfs nu er een nieuwe pup komt over 7 weken voel ik mij schuldig dat ik zo blij ben met ons nieuwe vriendinnetje, maar hij kon niet meer en ik kon niet anders dan dit voor hem doen. Hem beschermen voor een hele nare periode en ondenkbare pijnen. Waarom wilde je dit eigenlijk weten? Je hebt denk ik veel verdriet ook nog van Snoepy. Delen van het verdriet voelt goed he. Dank dat ik mijn verhaal nog weer even op kon en mog schrijven, dat helpt mij altijd enorm. groetjes Nicole
anais ~ filou&kajou schreef om 26 maart om 13:39
leuk hondje!!
Kylie schreef om 19 maart om 02:29
Prachtige profielfoto heb je. Alletwee de hondjes staan er zo mooi op :)
annick schreef om 12 maart om 07:48
heel veel sterkte
annick schreef om 09 maart om 17:47
snoepy en bobby
Kylie schreef om 07 maart om 20:12
Mooie foto hoor. Soepy was zeker een schat van een hond.
Tijdelijk afwezig schreef om 07 maart om 19:17
Luna mocht helaas maar 6 jaar worden. Een jaar lang heeft hij allerlei onderzoeken gehad omdat hij mank begon te lopen. Iedereen (de dierenartsen, orthopeed, specialisten en Universiteit Utrecht) dachten dat het een ontsteking was. Toen het op een gegeven moment héél slecht ging (door zijn achterlijf zakken, niet meer willen spelen etc), hebben ze hem door de scan gedaan; zijn hele achterlijf zat vol kwaadaardige tumoren, ik werd gek toen ik dat hoorde, de grond zakte onder mijn voeten vandaan.... Ik snap je verdriet heel goed hoor, tot op de dag van vandaag ben ik nog intens verdrietig om het verlies van mijn lieve ventje, mijn trouwste maatje.....
annick schreef om 23 februari om 16:50
annick
annick schreef om 23 februari om 16:50
snoepy 14 jaar
annick schreef om 23 februari om 16:50


Laat ook een krabbel achter Om een krabbel achter te laten moet je eerst inloggen